مطهر بن محمد جمالى يزدى

92

فرخ نامه ( دائرة المعارف علوم و فنون و عقايد ) ( فارسى )

گوشت : هركه گوشت سقنقور با عسل يك هفته بخورد ، فربه شود . پوست : اگر پوست او بر خداوند ناسور بندند يا دود كنند سود ببرد . گرده : گردهء او ترياكى بزرگ نيك باشد مار گزيدن را . خرچنگ خرچنگ را دو سر باشد ، و كج رود و دهان به سينه دارد . و اگر چيزى به دندان بگيرد تا آنگه كه باد به دو ندمند رها نكند . و اندرو خاصيت است : اگر خرچنگ به آفتاب خشك كنند و بكوبند و با روغن بر تابه كنند و بجوشانند پس روغن ازو صافى كنند و فتيله‌اى كنند از كتان و آن روغن بدين فتيله در چراغدانى كنند و بيفروزند ( چنان نمايد كه هرچه در آن خانه است همه رقص مىكنند و اين [ در ] باب اعجوبات بيايد . ) اگر نعوذ باللّه كسى را مار بگزد خرچنگ زنده به دو نيم كنند و به گرم به گزيدگى نهند زهر بكشد و درد بنشاند . [ و درو خاصيت است : ] چشم : پوست چشم خانهء او خداوند تب بر بازو بندد شفا يابد . بلبله : اگر بلبلهء او پوست باز كرده با چشم او در پوست گوزن بندند و بر ساعد / 108 / كسى بندند آن كس را خواب نيايد . و اگر چشم او از كودكى بياويزند دندانش بىدرد برآيد ، و نيز تب را سود دارد . گوشت : گوشت او زنى بخورد او را حيض نباشد . و اگر كسى را [ a 334 ] وراغر باشد - و آن سپيدى باشد كه در پهلو پديد آيد - خرچنگ بريان كرده بخورد درست شود . و اگر خرچنگى را از خداوند درد سر بياويزند سود دارد . « 1 »

--> ( 1 ) . م : گردن . اگر گردن خرچنگ از سر خداوند درد چشم بياويزند سود دارد .